– Handelingen 2:11 – Pinksteren: spreken en luisteren!
‘Heel de wereld moet het weten, dat God niet veranderd is’, zegt een bekend lied.
Pinksteren is grensoverschrijdend. Het evangelie is voor Israël en de volken.
Wij mogen het Woord nooit beperken tot een groep of een richting of een land, want God breekt daardoor heen. Hij wil alle volken bereiken met Zijn Woord.
Voor alle volken die er onder de hemel zijn is er maar 1 Naam gegeven tot redding en behoud.
Dat wordt ons gezegd in het talenwonder van Pinksteren.
Mensen overal vandaan horen in Jeruzalem de discipelen spreken. In de taal van het land van hun geboorte. Ze zeggen: ‘Wij horen hen in onze taal over de grote werken van God spreken’.
Pinksteren is daarom geen zweverige, wat ongrijpbare en alleen gevoelsmatige zaak.
Nee, het gaat met Pinksteren om spreken (5x genoemd in vers 1-13) en horen (3x genoemd). Het gaat om de verkondiging en om het luisteren daarnaar. ‘Want de Geest spreekt alle talen en doet ons elkaar verstaan’.
Vragen die bovenkomen:
- Is wat er op de Pinksterdag in Jeruzalem gebeurde, helemaal uniek en onherhaalbaar?
- Als je Genesis 11:6-9 vergelijkt met Handelingen 2:5-11, welk contrast zie je dan?
- De Geest wil d.m.v. de ons vertrouwde taal, binnendringen in ons hart, in het meest intieme van ons leven.
Dan hoor je de stem van God. Kun je daar een voorbeeld van geven vanuit je eigen leven?
